Jaar achtentwintig wordt gevierd op Sir Edward Islands, een eiland ten zuidoosten van Québec! In dit deel van het land zijn de winters zacht en vochtig, dat maakt vandaag 8 graden, bewolkt en af en toe een straaltje zon. Jullie belgen zijn er slechter vanaf maar geloof me dat wordt ooit anders...
We beginnen het feest de avond tevoren in een prachtig hotel in Charlottetown, een gezellige stadje en tevens hoofdstad van de provincie die door een 13 kilometer lange brug met het vaste land is verbonden.
En als je dan toch achtentwintig wordt mag het wel al eens iets meer zijn...
Enkele uren voordien (voor de vorige foto) werden we wakker met ontbijt op bed en reden we richting PEI-National Park voor een stevige ochtendwandeling. De oceaan was onrustig en de rotsen waren rood, het strand heerlijk verlaten, geen alledaags beeld als je onze vlaamse kustlijn bekijkt, het kan ook anders!
Op deze plaats schenkt de oceaan het zand enkel stenen, veel stenen in alle maten en nog meer kleuren. Uitzonderlijk vind je er toch een schelp en wat voor één. Ik vraag me af hoe oud die beestjes zijn alvoor ze sterven of door één of ander hongerig wezen worden opgegeten. Die schelp kan toch niet zo snel groeien? Bij deze na de grote herten de zeer grote schelpen, een mooie verrassing op dit nu nog bijzondere strand. Op de vraag: 'hoe groeien deze waterplanten in de zee?' moesten we het antwoord jammer genoeg schuldig blijven. De wind, de zon en de camera maakten er het volgende aardig plaatje van.
Eén ding is op elk strand hetzelfde, als het water te diep is...steek je beter niet over, : )! C'est quelque chose...
Het middagmaal was eenvoudig maar daarom niet minder lekker, het leuke aan ons Annabel is dat we alles bij de had hebben, parkeren waar we willen en dus kunnen lunchen op de eerste rij met het heerlijkste uitzicht, zo gezegd zo gedaan! Boréale is een lekker biertje
gebrouwen in Québec op relatief kleine schaal. De dorée in dit geval, is licht gezoet met een beetje honing en zeer lekker, verder een broodje Philadelphia met ham, zwarte peper en kerstomaatjes, een heerlijk feestmaal, dit alles in twee gesneden met dank aan Suk, het opinel, onmisbaar! Voor de liefhebbers spotte ik nadien mijn eerste ware 'Jan Van Gent duik'...een jong exemplaar (Morus bassanus) maar toch heerlijk om zien, een koppel albatrossen (Diomedea) dansend op thermiek en jawel...the one and only Bald Eagle, de amerikaanse zeearend (Haliaeetus leucocephalus)...super waarneming doch slechte foto's!
Bij het vertrek wekte ons busje de nodige nieuwsgierigheid op van dit jonge vosje, supermooi diertje en naar mijn mening jammergenoeg in overdaad aanwezig op dit eiland! Hij noemt nu Chunky omdat hij op ongelooflijk pientere wijze ons Chunk Ahoy koekjes wist te verbergen voor de winter.
Prince Edward Islands, we hebben er gegeten en gedronken, gelachen en genoten! Mijn kaarsje is uitgeblazen...superdag en slechts het begin! Morgen met Annabel de ferry op richting Nova Scotia voor een nieuw avontuur!
Oh ja, Tarte au sucre is hier mijn favoriet dessert, mmmmmmm! Keep on reading folks, goodnight and goodmorning...and please...seize the day!
T&H.
